O panu Leszku, kierowniku projektu Nowy Sącz, można powiedzieć wiele, ale na pewno nie to, że jest spokojnym i ceniącym sobie dobre relacje z podwładnymi człowiekiem. Szczerze mówiąc, nie do końca wiem jakim cudem nadal wytrzymuję napiętą atmosferę w biurze i jeszcze nie zrezygnowałem z pracy. Jakiś psycholog na pewno odnalazłby w mojej podświadomości jakieś zapędy masochistyczne – nie ma innego wytłumaczenia.

Bardzo charakterystyczną cechą pana Leszka jest to, że nigdy nie myśli o uczuciach innych osób i zawsze wali prosto z mostu to, co widzi. Jego komentarze nie ograniczają się przy tym wyłącznie do kwestii zawodowych, a dotyczą wszystkiego, co dzieje się wokół kierownika. Dla przykładu, parę dni temu koleżanka z pracy przyszła do biura w nowej fryzurze. Trzeba przyznać, że nie wyglądała w niej jakoś oszałamiająco, ale też nie najgorzej. Wszyscy w biurze (za wyjątkiem kierownika) grzecznie skomplementowaliśmy nowy wygląd koleżanki, tłumacząc się w duchu z drobnego kłamstewka.

Kierownik, gdy tylko zobaczył nową fryzurę Magdy nie mógł powstrzymać śmiechu i cisnących się na usta kąśliwych żartów. Przez cały dzień komentował, że koleżanka wygląda jak strach na wróble, pytał, czy strzelił w nią rano piorun i mówił inne, równie przykre rzeczy. Nic dziwnego, że pod koniec dnia Magda poszła wypłakać się do łazienki. Sam miałem ochotę uronić parę łez.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *